เมื่อเหล่าอิงได้รับคำสั่งจึงเปิดม่านออก แล้วโยนเชือกเส้นยาวลงมา
ต้าหลิวรีบสั่งให้ผู้คุ้มกันภัยเก็บเชือกและผูกมันไว้กับต้นไม้เพื่อป้องกันไม่ให้บอลลูนลมร้อยลอยหนีไป
ขณะที่บอลลูนลมร้อนลอยต่ำลงเรื่อย ๆ ทหารชุดเกราะแดงด้านล่างก็มองเห็นได้ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
“สวรรค์ นั่นมันสิ่งใดกัน?
“เรือนใหญ่หลังนั้นมันลอยได้!”
“พวกเจ้าดูสิ ในเรือนมีคนอยู่ด้วย!”
“ได้ยินว่าท่านอาจารย์จินแห่งจินชวนนั้นเป็นเซียน ตอนแรกข้ายังไม่เชื่อ ตอนนี้เชื่อแล้ว!”
“หากไม่ใช่เซียนแล้ว ใครเล่าจะสามารถทำให้เรือนใหญ่เช่นนี้ลอยได้”
“เช่นนี้แล้ว พวกตงหมานก็ไม่น่ากลัวอีกต่อไป!”
เหล่าทหารชุดเกราะแดงในลานต่างก็สงสัยกันว่า เหตุใดฉินเจิ้นและจินเฟิงจึงปรากฏตัวขึ้นในลานนี้ได้
บัดนี้พวกเขาเข้าใจแล้ว
ที่แท้ก็มากับเรือนใหญ่ที่บินได้นี่เอง
มนุษย์ส่วนใหญ่มักจะเคารพยำเกรงในสิ่งที่ใหญ่โต เช่น เมื่อเห็นภูเขาสูงตระหง่าน เห็นตึกสูงเสียดฟ้า เห็นเรือสำราญขนาดมหึมาก็มักจะรู้สึกว่าตนเองช่างเล็กจ้อย
ในยามนี้ เมื่อมองจากมุมของเหล่าทหารชุดเกราะแดง บอลลูนลมร้อนก็เปรียบเสมือนวัตถุขนาดมหึมาที่เกือบจะบดบังท้องฟ้าไว้ทั้งหมด
