“เจ้าคิดว่าฝ่าบาท…” จินเฟิงสังเกตเห็นองค์หญิงเก้าเอื้อมมือมาที่เอวของตนจึงรีบเปลี่ยนคำพูด “เจ้าคิดว่าฝ่าบาทสูญเสียการควบคุมทหารรักษาพระองค์ไปแล้วหรือ?”
“ใช่” องค์หญิงเก้าพยักหน้า
“ว่าถึงเรื่องนี้ ข้ามีเรื่องต้องบอกกล่าว ช่วงเที่ยงวันนี้ประตูเมืองถูกปิดลง ทหารที่ดูแลประตูเมืองล้วนถูกเปลี่ยนเป็นคนของตระกูลอื่น บ่ายวันนี้พวกข้าไปวนเวียนอยู่รอบนอกเมืองก็ไม่สามารถเข้ามาได้”
“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?” องค์หญิงเก้าได้ยินดังนั้นก็แปลกใจและรีบหันไปร้องเรียก “ฉินเจิ้น!”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
ฉินเจิ้นรีบวิ่งเข้ามา
“รีบติดต่อหน่วยข่าวกรองโดยพลัน! ข้าต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในเมืองหลวง!”
องค์หญิงเก้าเปลี่ยนท่าทีทันทีเมื่อพูดถึงเรื่องสำคัญ
“พ่ะย่ะค่ะ!”
ฉินเจิ้นรับคำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบออกไปพร้อมกับผู้ติดตามสองคน
“ท่านอาจารย์ ข้าอยากขอกำลังผู้คุ้มกันภัยที่เมืองหลวงสักหน่อย…”
องค์หญิงเก้ามองจินเฟิง
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนี้ ทำให้นางพบว่าคนที่นางไว้ใจได้มากที่สุดก็คือจินเฟิงและกองกำลังในบังคับบัญชาของเขา
“ต้าหลิว ส่งคนไปที่สำนักคุ้มภัยแล้วบอกให้ทุกคนมารวมตัวกันที่นี่!”
จินเฟิงหันไปสั่งกับต้าหลิวทันที
