“นี่คือตราประจำตัวของข้า พวกเจ้าจงรับไว้ หากมีผู้ใดขัดขวางระหว่างทาง จงสังหารเสียอย่าให้เหลือ!”
องค์หญิงเก้าทรงหยิบจี้หยกขึ้นมาแล้วส่งมอบให้แก่ต้าหลิว
“พ่ะย่ะค่ะ!” ต้าหลิวรับจี้หยกแล้วจึงจากไป
“ท่านอาจารย์ เชิญเข้าไปรอในห้องเถิด”
องค์หญิงเก้าทรงยิ้มแย้มดังเช่นเคย “เลี่ยวอิ้นเพิ่งส่งน้ำชาใหม่มาให้เมื่อหลายวันก่อน ท่านอาจารย์ลองชิมดูเถิด”
“ยามนี้แล้วยังมีกะจิตกะใจจิบชาหรือ”
จินเฟิงเบิกตากว้างและมององค์หญิงเก้าด้วยแววตาฉงน
“สิ่งใดที่ควรสั่งการ ข้าก็สั่งการไปหมดแล้ว ผู้คุ้มกันก็กำลังเดินทางมามิใช่หรือ ตอนนี้พวกเรายังไม่สามารถเข้าวังหลวงได้ ทำได้เพียงรออยู่เช่นนี้ กระวนกระวายไปก็ไร้ประโยชน์ พวกเรามานั่งจิบชาร่วมกันเถิด”
“เอาอย่างนั้นก็ได้”
จินเฟิงพยักหน้าคล้อยตามองค์หญิงเก้าเข้าไปในห้องโถง
บนโต๊ะกลางห้องโถงมีเตาไฟเล็ก ๆ ตั้งอยู่ องค์หญิงเก้าไม่ปล่อยให้ชิ่นเอ๋อร์และจูเอ๋อร์เข้ามาช่วยเหลือ นางยกกาชาไปตั้งบนเตาด้วยตนเอง จากนั้นหยิบกล่องเหล็กเล็ก ๆ และที่คีบไม้เล็ก ๆ ขึ้นมาเพื่ออุ่นแก้วและชงชาอย่างชำนาญ
“ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเจ้าชงชาเป็นด้วย”
