เดิมทีฉินเจิ้นยังคิดจะไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ที่วังหลวงเพื่อทูลเรื่องราวทั้งหมด แต่บัดนี้ความคิดเช่นนั้นก็เลือนหายไปสิ้น
มีเร่อชี่ฉิวอยู่ ไฉนเลยต้องหวั่นเกรงทหารม้าตงหมานสามหมื่นชีวิต แม้จะมาอีกสามหมื่นก็มิอาจเทียบ!
ไม่ใช่แค่ฉินเจิ้นผู้เดียวที่ตกตะลึง แม้แต่เลี่ยวอิ้นและทหารชุดเกราะแดงที่ถูกแสงจากระเบิดสะกดจนตาพร่าก็เช่นกัน
หลังจากที่พวกเขาถูกแสงสว่างเข้าเล่นงาน เสียงกรีดร้องรอบข้างก็ดังไม่หยุดหย่อน
เพราะกลุ่มคนชุดดำมีความได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ ทหารชุดเกราะแดงทั้งหมดจึงคิดว่านี่เป็นเสียงร้องอันน่าสยดสยองของพวกพ้องตน จิตใจของพวกเขาถึงกับเตรียมพร้อมที่จะถูกสังหาร
แต่การสังหารหมู่ก็มิได้มาถึง เมื่อพวกเขาฟื้นคืนการมองเห็น ก็พบว่าทั่วทั้งลานเต็มไปด้วยศพของชายชุดดำ ส่วนคนที่ยังมีชีวิตอยู่อีกไม่กี่คนก็ถูกองครักษ์ขององค์หญิงเก้ามัดไว้เรียบร้อยแล้ว
“เกิดอะไรขึ้น?”
เลี่ยวอิ้นรู้สึกว่าสมองของตนเองใช้การไม่ได้เสียแล้ว
เมื่อครู่นี้ข้าเพียงแค่มองไม่เห็น ไม่ได้สลบไป ข้ารู้แน่ชัดว่าเวลาที่ถูกแสงทำให้ตาบอดนั้นไม่ถึงหนึ่งถ้วยชาด้วยซ้ำ
