บทที่ 709 เขี้ยวหมาป่า
“บุตรสาว?”
ลั่วหลานงุนงง ไม่เข้าใจว่าเหตุใดจินเฟิงจึงกล่าวถึงบุตรสาวขึ้นมา
“เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก”
จินเฟิงโบกมือ ก่อนจะก้มลงมองเด็กหญิงแล้วกล่าวว่า “ข้าคือจินเฟิงแห่งจินชวน แต่ข้าไม่ใช่เทพสงครามหรอกนะ”
“เช่นนั้น ท่านมาเพื่อรบกับพวกตงหมานหรือ?”
เด็กหญิงตัวน้อยเอ่ยถามอีกครั้ง
“ใช่ ข้ามาเพื่อปราบคนเถื่อน” จินเฟิงพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้น ท่านพี่เทพสงครามก็ระวังตัวด้วยนะ”
เด็กหญิงกล่าวเตือนด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านย่าบอกว่าคนเถื่อนดุร้ายนัก เวลาพวกมันฆ่าคน พวกมันไม่กะพริบตาแม้แต่น้อย ท่านปู่ของข้าก็ถูกคนเถื่อนฆ่าตาย ท่านพ่อก็ตายตอนสู้กับชาวตงหมานที่ทางเหนือ”
กล่าวจบนางก็ดึงจี้ที่ห้อยคอออกมา “สิ่งนี้คือเขี้ยวหมาป่า ท่านพ่อทิ้งไว้ให้ข้า ท่านย่าบอกว่ามันคุ้มครองให้ปลอดภัย ท่านพี่เทพสงครามรับไปเถิด ท่านพี่ต้องปราบคนเถื่อนออกไปให้ได้!”
“ไม่ต้องหรอก นี่เป็นของที่ท่านพ่อของเจ้าตั้งใจมอบไว้ให้ เจ้าจงเก็บรักษาไว้ให้ดีเถิด” จินเฟิงรีบโบกมือปฏิเสธ
เขาจะรับของที่บิดาของเด็กหญิงมอบไว้ให้ก่อนจากไปได้อย่างไรกัน
