บทที่ 705 ตราอวี๋หลง
“ข้าไม่รู้มาก่อนเลย!”
เมื่อจินเฟิงฟังคำอธิบายของลั่วหลานจบ ก็มีสีหน้าเจื่อนลง
“ฮ่าฮ่า ข้าไม่เคยรับราชโองการมาก่อน ขออภัยท่านแม่ทัพฉินด้วย”
จินเฟิงหัวเราะเยาะตัวเอง ก่อนจะโค้งคำนับให้ฉินเจิ้น แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ข้าน้อยรับราชโองการ!”
“เจ้าต้องคุกเข่ารับราชโองการ!”
ทหารชุดเกราะแดงที่ยืนอยู่เบื้องหลังฉินเจิ้นตวาดเสียงเย็นชา
“มิต้องมากพิธี ฝ่าบาททรงชื่นชมในความสามารถของท่านอาจารย์เป็นกรณีพิเศษ ยกเว้นการทำความเคารพคุกเข่า”
ฉินเจิ้นระบายยิ้มพลางหยิบจี้หยกชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อและยื่นให้กับจินเฟิง “นี่คือจี้หยกที่ฝ่าบาทพระราชทาน ท่านพกติดตัวไว้ แม้เข้าเฝ้าก็ไม่ต้องทำความเคารพคุกเข่า”
“ขอบพระทัยฝ่าบาท! ขอบคุณแม่ทัพฉินเจิ้น!”
เมื่อจินเฟิงได้ยินดังนั้น ก็รีบรับจี้หยกไว้ทันที
นี่เป็นของวิเศษนะ
เข้าเฝ้าฝ่าบาทก็ไม่ต้องคุกเข่า ผู้อื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง
“ท่านอาจารย์ไม่ต้องขอบคุณข้า นี่เป็นสิ่งที่องค์หญิงทรงช่วยขอมาให้”
ฉินเจิ้นกล่าวพลางคลี่ยิ้ม
จินเฟิงได้ยินดังนั้นก็พลันเข้าใจในทันใด
