ขบวนขนส่งสินค้านี้ขนาดใหญ่โตมาก ผู้คุ้มกันภัยที่มาด้วยกันทั้งที่เผยตัวและที่ปลอมเป็นแรงงาน ทั้งหมดรวมกันมีหลายร้อยคน
เกวียนบรรทุกสินค้าไม่เพียงแต่นำผ้าสู่ปู้มาเท่านั้น แต่ยังบรรทุกธนูจ้งหนู่ ระเบิดมือ ชุดเกราะดำและบอลลูนลมร้อนมาด้วย
พูดได้ว่าขบวนสินค้านี้เป็นกองกำลังที่เก่งกาจที่สุดของจินเฟิง พร้อมด้วยอุปกรณ์ที่ดีที่สุด แม้ว่าจะเจอกับกองทัพเถี่ยหลินของชิ่งไหว จินเฟิงก็ไม่หวั่น
อย่างไรก็ตาม การเดินทางไปเมืองหลวงในครั้งนี้ ไม่ได้เพื่อประลองกำลังกับผู้มีอิทธิพล แต่เพื่อพา ตัวองค์หญิงเก้าไปด้วย
จินเฟิงคิดทบทวนอยู่หลายครั้ง และได้ตัดสินใจที่จะดำเนินการอย่างเงียบ ๆ
ก่อนออกเดินทาง จินเฟิงเตรียมใจไว้แล้วว่าต้องใช้เวลานาน แต่พอได้ออกเดินทางจริง ๆ ก็ยังรู้สึกไม่คุ้นชิน
ขบวนเดินทางช่างเชื่องช้าเหลือเกิน
ออกเดินทางจากชวนสู่ผ่านจินหนิวกู่ต้าว มุ่งสู่ทุ่งกวานจงแล้วจึงมุ่งหน้าไปทางตะวันออก เดินทางมาเกือบสองเดือนแล้ว ก็ยังไปไม่ถึงเมืองหลวง
“อีกไกลหรือไม่กว่าจะถึงเมืองหลวง?”
จินเฟิงหันไปถามเป่ยเชียนสวิน
