“แล้วเหตุใดเจ้าไม่กราบทูลเองเล่า?”
ฉินเจิ้นปรายตามองเลี่ยวอิ้นอย่างไม่สบอารมณ์
เลี่ยวอิ้นยิ้มเยาะเสียงหนึ่ง ไม่ตอบคำ
แรกเริ่มเดิมทีถู่ปัวปฏิเสธการสมรสเพื่อสันติภาพ เหตุผลประการหนึ่งคือองค์หญิงเก้าไม่รักษาพรหมจรรย์ ก่อนจะแต่งงานยังพัวพันกับจินเฟิงไม่เลิก
แม้เฉินจี๋จะรู้ว่าเป็นเพียงข้ออ้างของถู่ปัว แต่ก็ยังส่งคนไปสืบเรื่องนี้อยู่ดี
เดิมทีจินเฟิงกับองค์หญิงเก้าไม่มีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวต่อกัน แต่ภายหลังกลับไม่เป็นเช่นนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น จินเฟิงไม่เคยคิดปิดบัง ในหลายโอกาสก็แสดงความสนิทสนมที่เกินเลยกับองค์หญิงเก้า อย่างไม่กลัวกฎเกณฑ์
เรื่องของทั้งสองคนในซีเหอวานนั้นนับว่าเป็นเรื่องที่รู้กันไปครึ่งหนึ่งแล้ว เฉินจี๋เองย่อมล่วงรู้เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน
องค์หญิงผู้สูงศักดิ์ เป็นถึงธิดาที่เขารักและเอ็นดูยิ่ง กลับไปยุ่งเกี่ยวกับบุรุษต่ำต้อยจากชนบท ตอนที่เฉินจี๋ได้รับข่าวนี้ใหม่ ๆ เขาก็โกรธแทบเป็นฟืนเป็นไฟ
การกักบริเวณองค์หญิงเก้าไว้ในตำหนัก นอกจากจะเพื่อความปลอดภัยแล้วยังแฝงไปด้วยเจตนาลงโทษ
มารดาขององค์หญิงเก้าอย่างชิ่งเฟย ก็ถูกฮ่องเต้ทรงเรียกตำหนิหลายครั้งหลายหน
