บทที่ 700 ต้องแจ้งท่านอาจารย์
“องค์หญิงทรงทราบดีว่าชาวตงหมานเลี้ยงม้า วัว และแกะเป็นหลัก ปีที่แล้วสภาพอากาศหนาวเย็นนัก กล่าวกันว่าหิมะตกจนสูงกว่ากระโจม วัวและแกะตายเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านก็หนาวตายไม่น้อย”
เลี่ยวอิ้นกล่าวว่า “ตอนนี้อากาศอุ่นขึ้นแล้ว พวกเขาก็ทนไม่ไหวรีบมาที่จงหยวน”
ที่ชาวชี่ตันอาศัยอยู่ก็หนาวเย็นเป็นทุนเดิม ปีที่แล้วก็เจอผลกระทบจากลาหนีน่า หายนะจากความหนาวเย็นรุนแรงกว่าชวนสู่มากนัก
“ใช่แล้ว ท่านอาจารย์บอกว่าปีที่แล้วเป็นฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ ชวนสู่ยังหนาวถึงเพียงนี้ แล้วเหนือกว่านี้จะขนาดไหนเล่า”
องค์หญิงเก้าพูดกับตัวเองครั้งหนึ่ง แล้วถามว่า “ตอนนี้พวกเขาไปถึงไหนแล้ว?”
“สายรายงานมาว่า เมื่อวานนี้พวกเขาได้มาถึงจ่านโจวแล้ว โดยคาดว่าอีกไม่กี่วันก็จะถึงทางทิศเหนือของแม่น้ำฮวงโห” เลี่ยวอิ้นตอบ
“ถึงจ่านโจวแล้วหรือ?” องค์หญิงเก้าไม่สามารถห้ามไม่ให้ขนตาของนางกระตุกได้
จ่านโจวก็คือเมืองผูหยาง มณฑลเหอหนานในชีวิตที่แล้วของจินเฟิง ซึ่งห่างจากเมืองหลวงต้าคังไปทางทางทิศใต้ของแม่น้ำฮวงโหเพียงไม่กี่ร้อยลี้