ด้วยกำลังคนของสำนักคุ้มภัยในตอนนี้ แม้การระดมพลสามพันนายจะเป็นเรื่องยากอยู่บ้าง แต่ก็หาใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
จินเฟิงเชื่อมั่นว่าจางเหลียงจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี
สิ่งเดียวที่เขาต้องกังวลคือ หากเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตเกินความคาดหมาย จนไปถึงหูของผู้ทรงอำนาจในเมืองหลวง
มิใช่ว่าจินเฟิงเกรงกลัวพวกเขา หากแต่ในยามนี้องค์หญิงเก้าทรงหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย แม้แต่ความเป็นความตายก็ยังมิอาจล่วงรู้ได้ ถึงจินเฟิงจะไม่นำพาสายตาของเหล่าขุนนางผู้สูงศักดิ์ แต่ก็ไม่อาจเพิกเฉยต่อความปลอดภัยขององค์หญิงเก้าได้
จึงจำต้องให้ดำเนินการทุกอย่างอย่างเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้
“รับทราบ!”
จงหลิงเอ่อร์ได้ยินจินเฟิงพูดเช่นนั้นจึงค่อยโล่งใจ
ครู่ต่อมา นกพิราบสื่อสารหลายตัวก็ถูกนำออกจากกรงและบินตรงไปยังเมืองหลวงและอำเภอจินชวน
ชิ่งมู่หลานยืนอยู่ไกล ๆ แม้ไม่ได้ยินว่าจินเฟิงพูดอะไร แต่พอเห็นสีหน้าของจงหลิงเอ่อร์และต้าหลิว ก็เดาได้ว่าเรื่องที่จินเฟิงเพิ่งพูดไปนั้นคงไม่ใช่เรื่องเล็กเป็นแน่
นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงทำสีหน้ายิ้มแย้มเข้ามาถามว่า “ท่านอาจารย์ปล่อยนกพิราบไปด้วยเรื่องใดหรือ?”
