วันปีใหม่ปีนี้ จินเฟิงประกาศให้โรงงานทุกแห่งหยุดพักสิบวัน แต่พอถึงวันที่สองของวันปีใหม่ โรงงานเกือบทั้งหมดกลับเปิดทำงานเองโดยสมัครใจ
ทุกที่ที่จินเฟิงเดินทางไป ล้วนสัมผัสได้ถึงความคึกคักมีชีวิตชีวา
แม้แต่คุกที่ใช้กักขังโจรท้องถิ่นที่เฮยสุ่ยโกวก็ยังคงเป็นเช่นนี้
เมื่อเดือนก่อน มีโจรคนหนึ่งพบเพลิงไหม้ในยามราตรี จึงอาสาเข้าดับไฟ ป้องกันมิให้ลุกลามไปถึงเขตที่พัก
เสี่ยวอวี้ได้ยินเรื่องนี้ จึงสั่งให้หัวหน้ากองร้อยผู้รับผิดชอบเฮยสุ่ยโกวเรียกประชุมใหญ่ ยกย่องโจรผู้นั้น มิเพียงมอบเงินรางวัลสามตำลึงเงิน แต่ยังประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเขาสั่งสมคุณงามความดีครบถ้วนแล้ว จึงปลดปล่อยเขาเป็นอิสระในวันนั้น
โจรคนนั้นนำเงินกลับไปเยี่ยมครอบครัว แล้วจึงเดินทางกลับมายังเฮยสุ่ยโกวเพื่อขอทำงานที่นี่อีกครั้ง
หัวหน้ากองร้อยจึงนำเรื่องมาแจ้งเสี่ยวอวี้ เมื่อได้รับอนุญาตจึงตอบตกลงรับเขาเข้าทำงาน
โจรท้องถิ่นผู้นั้นจึงกลายเป็นคนงานเหมืองถ่านหินอย่างเป็นทางการคนแรกของเฮยสุ่ยโกว ได้รับค่าจ้างและสวัสดิการเท่าเทียมกับผู้คุ้มกันภัย อีกทั้งยังได้หยุดพักสองวันต่อเดือนอีกด้วย
