แม้ว่าจะยังมีผู้คนที่อดตายและหนาวตายอยู่บ้าง แต่ก็น้อยกว่าจำนวนผู้ที่อดตายในปีที่มีการเก็บเกี่ยวพืชผลในปีก่อน ๆ
โรงแลกเงินจินชวนก็ขยายสาขาไปยังชวนสู่ ตามสถานที่ต่าง ๆ และได้ทิ้งความประทับใจไว้อย่างไม่ลบเลือนในใจของประชาชน
จูเฉินซื่อก็ถือโอกาสนี้ซื้อที่ดินและร้านค้าในชวนสู่เพื่อเตรียมเปิดโรงเตี๊ยมจินชวน
เพื่อวัตถุประสงค์นี้ นางยังได้นัดพบกับชิงเยวียนเพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับการขยายคณะการแสดง
ชิงเยวียนเองก็มีแผนการนี้ในใจอยู่แล้ว ทำให้ทั้งสองสามารถตกลงกันได้โดยง่ายดาย
ทั้งสองจึงไปหาจินเฟิง เพื่อขอเงินทุนจำนวนหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มซื้อทาสเป็นจำนวนมากในแต่ละท้องที่ โดยเน้นเลือกที่สาวสวยและมีรูปร่างดี เพื่อฝึกฝนให้เป็นนักเต้นรำ
ไม่ว่าจะเป็นงานก่อสร้างหรือการซื้อร้านค้า เงินทองก็ไหลออกไปราวกับสายน้ำ
ด้วยเหตุนี้ ทรัพย์สมบัติของจินเฟิงจึงร่อยหรอลงจนแทบหมดสิ้น
ทว่าเขากลับไม่เสียใจแม้แต่น้อย
เงินทองที่หายไปยังหาใหม่ได้ สิ่งสำคัญที่สุดคือใจคน
