แต่บัดนี้ซีเหอวานกลับกลายเป็นหมู่บ้านที่โด่งดังที่สุดในอำเภอจินชวน ความคึกคักมีมากยิ่งกว่าตัวอำเภอเสียอีก
ตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านที่เขาดำรงอยู่ ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามกว่านายตำบลเสียอีก
สำหรับภาพเหตุการณ์เช่นนี้ ในอดีตเขาไม่เคยแม้แต่จะคิด ฝันก็ยังไม่กล้า
“ท่านพ่อ เหตุใดจึงมัวแต่สนใจความคึกคักเช่นนี้เล่า ตอนนี้มีผู้คนมากมายปะปนกันไปหมด หากเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมา ข้าเกรงว่าท่านจะไม่ได้มีสีหน้ายิ้มแย้มเช่นนี้อีก!”
เสี่ยวอวี้กับหัวหน้าหมู่บ้านนั้นช่างตรงกันข้ามยิ่งนัก เมื่อได้ยินบุตรสาวพูดดังนั้น สีหน้าของเขาก็เข้มขึ้น
ความกังวลของเสี่ยวอวี้นั้นมีเหตุผล
จินเฟิงพยักหน้า “ให้พี่เหลียงเรียกคนมาเพิ่ม คอยดูแลความเรียบร้อย อย่าให้เกิดเรื่องวุ่นวายเด็ดขาด”
“พี่เหลียงเรียกผู้คุ้มกันภัยจากหลังเขามาทั้งหมดแล้ว”
เสี่ยวอวี้เอ่ยอย่างจนใจ “แต่คนที่มาล้วนแล้วแต่มาจากที่ใกล้ ๆ ทั้งนั้น พอถึงยามเที่ยงยามบ่าย ไม่อยากคิดเลยว่าจะมีคนมาอีกเท่าใด”
“ข้างหลังยังมีคนอีกหรือ?” จินเฟิงถาม
“มี” เสี่ยวอวี้พยักหน้า “ข้าเพิ่งได้รับข้อความ ตอนนี้ชาวบ้านทั้งหลายจากทุกอำเภอต่างกำลังเดินทางมาที่นี่”
