คนงานหญิงที่เสียชีวิตในการสู้รบมีจำนวนมาก แม้เพียงแค่ปรับปรุงหลุมฝังศพเล็กน้อยแบบเชิงสัญลักษณ์ กระบวนการสักการะทั้งหมดก็ต้องใช้เวลาตั้งแต่เช้าจนกระทั่งเกือบบ่ายถึงจะเสร็จสิ้น
ผ่านพิธีกรรมครั้งนี้จินเฟิงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า บรรยากาศของเขาเถี่ยกว้านเปลี่ยนไป
ก่อนหน้านี้เมื่อคนงานหญิงพบกวานเสี่ยวโหรวและถังเสียวเป่ย ต่างก็เรียกพวกนางว่า ‘ฮูหยิน’ แต่บัดนี้คนงานหญิงเกือบทั้งหมดล้วนเรียกพวกนางว่า ‘พี่สาว’
ส่วนหญิงงานที่เอ่ยปากเรียกเขาว่า ‘สามี’ ตรง ๆ ก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนหน้านี้พวกนางเพียงแค่หยอกเย้าเล่น ๆ คิดจะเอาแกล้งเขาเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับเรียกเช่นนั้นจากใจจริง
ในค่ำคืนวันนั้น เขาเถี่ยกว้านได้จัดงานเลี้ยงรอบกองไฟขนาดใหญ่ขึ้น นอกจากจะเป็นการส่งดวงวิญญาณผู้ล่วงลับแล้ว ยังเป็นการต้อนรับหญิงสาวจากเมืองซื่อชวนอีกด้วย
มารดาของจั่วเฟยเฟยรู้ว่าจินเฟิงชอบดื่มเหล้าหวาน จึงยกมาให้เขา
นับแต่ที่เมืองกวางเหยวียน จินเฟิงเมาสุราแล้วร้องเพลง ‘กั๋วจี้เกอ’ ออกมา จินเฟิงก็เตือนตนเองว่าสุรานั้นชวนให้เกิดเรื่องผิดพลาด จึงตั้งใจว่าจะไม่ดื่มอีก
