องค์หญิงเก้ากำจัดขุนนางใหญ่ไปมากมายเช่นนี้ ย่อมมีเรื่องให้ต้องจัดการอีกเยอะ
“ยังมีเรื่องหนึ่ง” องค์หญิงเก้าเอี้ยวตัวไปเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ข้าต้องไปแล้ว”
“ไป?” จินเฟิงหยุดฝีเท้า “ไปที่ใด?”
“หลายวันก่อน ชิ่นเอ๋อร์ได้รับจดหมายจากท่านพี่ซินเหยา แจ้งว่าทูตสวรรค์ของฝ่าบาทไปถึงซื่อชวนแล้ว ข้าต้องไปรับราชโองการ”
องค์หญิงเก้ากล่าว
“รับราชโองการ?” จินเฟิงรู้สึกหนักอึ้งในใจ “จดหมายของใต้เท้าชิ่งได้บอกหรือไม่ว่าพ่อของเจ้ามีท่าทีอย่างไร?”
“ฝ่าบาทเป็นถึงฮ่องเต้ปกครองต้าคัง อีกทั้งยังเป็นบิดาของเปิ่นกง เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงเอ่ยเรียกพระองค์ว่า ‘พ่อ’!”
องค์หญิงเก้ามองจินเฟิงด้วยสายตาตำหนิ
“เอาล่ะ” จินเฟิงรีบกล่าวแก้ “ฝ่าบาททรงมีท่าทีอย่างไรบ้างหรือ?”
