“ไม่ต้องถึงขั้นทุบทิ้งหรอก นอกจากรอยตรงนี้ ที่อื่นก็งดงามดีแล้ว”
จินเฟิงโบกมือพลางกล่าว “รอยนี้บังเอิญอยู่ตรงขอบพอดี ตัดออกก็เรียบร้อย”
เหล่าเถียนเพียงแต่ฟังคำอธิบายปากเปล่าจากจินเฟิงครั้งเดียว แม้จะสามารถผลิตกระจกได้ แต่หลายจุดก็ยังผิดพลาด
ครึ่งวันผ่านไป จินเฟิงก็ยังอยู่ที่โรงงานแก้ว เพื่อคอยชี้แนะเหล่าเถียนให้ปรับปรุงขั้นตอนการผลิต
ว่านเฮ่อหมิงเองก็สนใจการผลิตกระจกเป็นอย่างยิ่ง เขาลงมือทำแก้วด้วยตนเองหลายใบ แจกจ่ายให้แก่ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นคนละหนึ่งใบ
ก่อนกลับ เขายังนำติดมือกลับไปอีกหลายใบ บอกว่าจะนำไปมอบให้กวานเสี่ยวโหรวและถังเสียวเป่ย
หลังจากออกจากโรงงานแก้ว องค์หญิงเก้าจงใจเดินช้าลงสองสามก้าว เพื่อให้เดินเคียงข้างจินเฟิง
ชิ่นเอ๋อร์และต้าหลิวรู้ได้ทันทีว่าคนทั้งสองมีเรื่องต้องหารือ จึงแยกย้ายกันไปอย่างรู้ความ
ถังตงตงก็อาศัยเหตุจากโรงงานสิ่งทอขอตัวกลับไปก่อน
“ท่านอาจารย์ กระจกนี่ให้ข้าสักสองสามบานได้หรือไม่?” องค์หญิงเก้าเอ่ยถาม “ต้องใช้สำหรับจัดการเรื่องบางอย่าง”
“ได้สิ” จินเฟิง ไม่ได้ซักถามว่าเรื่องใด เพียงแค่พยักหน้ารับ
