จากนั้นจึงเห็นองค์หญิงเก้าก็รีบคำนับ
สำหรับผู้ที่จินเฟิงให้ความสำคัญ องค์หญิงเก้าจะไม่วางท่า นางยิ้มและยกมือขึ้นเล็กน้อย
“เหล่าเถียน นั่งลงเถิด!”
จินเฟิงพาเหล่าเถียนเข้าไปในห้องทำงาน แล้วชี้ไปที่เก้าอี้พร้อมกับเอ่ยถามว่า “เจ้ามีธุระอะไรหรือ?”
เหล่าเถียนเงยหน้ามององค์หญิงเก้า ถังตงตงและคนอื่น ๆ ด้วยท่าทางลังเล
“ไม่เป็นไร พวกเราล้วนเป็นคนกันเอง เอ่ยมาเถิด” จินเฟิงกล่าว
เหล่าเถียนจึงได้เอ่ยขึ้นว่า “ท่านอาจารย์ กระจกที่ท่านให้ข้าทำ ตอนนี้สำเร็จแล้ว!”
“ต่อวันเจ้าทำได้มากน้อยเพียงใด?” จินเฟิงเอ่ยถาม
“พวกข้าผลัดเปลี่ยนกันทำ วันหนึ่งได้หลายสิบบาน”
“ฮ่าฮ่า มีหนทางทำเงินเพิ่มอีกแล้ว”
จินเฟิงได้ยินเช่นนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้
