“อย่างเช่นเครื่องทอผ้านี้ เมื่อนำมาใช้งาน ประสิทธิภาพจะสูงกว่าไนปั่นด้ายที่โรงงานอุตสาหกรรมใช้อยู่ถึงห้าเท่า หมายความว่า หากพวกเรานำเครื่องทอผ้าแบบนี้ไปเปลี่ยนในโรงงานทั้งหมด คนงานสองร้อยคนก็จะทอผ้าได้เท่ากับคนงานหนึ่งพันคนในตอนนี้!”
“แล้วมันไม่ใช่เรื่องดีหรือ?” ว่านเฮ่อหมิงเอ่ยถาม “พวกเราก็จะได้กำไรมากขึ้นมิใช่หรือ!”
“แต่จะมีคนตกงานมากขึ้นเช่นกัน” จินเฟิงกล่าวอย่างจนใจ “คนงานหญิงหลายคนล้วนเป็นเสาหลักของครอบครัว หากพวกนางขาดงานแล้ว ครอบครัวจะอยู่กันอย่างไร?”
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!” ว่านเฮ่อหมิงพยักหน้าอย่างครึ่ง ๆ กลาง ๆ เหมือนเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง
“ท่านอาจารย์ช่างมีน้ำใจยิ่งนัก!” องค์หญิงเก้าคำนับจินเฟิงอย่างนอบน้อม
ในใจนางทราบดีว่าหากจินเฟิงนำเครื่องจักรนี้ไปติดตั้งในโรงงาน ย่อมกอบโกยทรัพย์สมบัติได้มากมายมหาศาล
ทว่าจินเฟิงหาได้ทำเช่นนั้นไม่
แม้สร้างเครื่องจักรสำเร็จแล้ว เขากลับไม่ได้นำไปติดตั้งในโรงงานอุตสาหกรรมเพื่อหากำไร หากแต่ปล่อยให้เครื่องจักรนั้นตั้งฝุ่นจับอยู่ในห้องทดลอง
