บทที่ 686 เจ้าช่างน่าชื่นชมยิ่งนัก!
มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตที่ปรับตัวเก่ง จะเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป
ชีวิตที่แล้ว จินเฟิงเป็นหนุ่มนักศึกษาสายวิทย์ ใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่ค่อยได้คลุกคลีกับสตรีเพศ จึงไม่รู้วิธีเอาใจเพศหญิง
แต่เมื่อมาอยู่แคว้นต้าคัง พบปะกับหญิงสาวมากขึ้น จินเฟิงก็เหมือนปลาได้น้ำ เริ่มเรียนรู้คำหวาน ๆ ไปโดยปริยาย
กวานเสี่ยวโหรวก็ใสซื่อ หลังจากถูกจินเฟิงโน้มน้าวอยู่พักใหญ่ นางก็หายโกรธ
“แล้วเหตุใดจึงไม่เห็นเสียวเป่ยเลยเล่า?”
จินเฟิงปลอบประโลมกวานเสี่ยวโหรว แล้วจึงรีบเปลี่ยนเรื่องคุย
“ช่วงนี้หอการค้ายุ่งมาก เสียวเป่ยเข้าเมืองตั้งแต่เมื่อวาน คาดว่ากว่าจะกลับก็คงบ่าย”
กวานเสี่ยวโหรวกล่าว “แล้วก็ยังมีตงตง ช่วงนี้ก็ยุ่งมากเช่นกัน”
“ตงตงยุ่งอะไรหรือ?”
“น่าจะยุ่งอยู่กับกี่ทอผ้าลาย”
“เช่นนั้นไปดูโรงงานทอผ้ากันเถอะ”
จินเฟิงมั่นใจว่ากวานเสี่ยวโหรวสงบสติอารมณ์ได้แล้ว จึงค่อย ๆ จากไป
ภายในโรงงานทอผ้านั้น ยังคงคึกคักไปด้วยเหล่าสตรีที่ทำงานกันอย่างขะมักเขม้น เมื่อพวกนางเห็นจินเฟิง ต่างก็พากันมารายล้อมทักทาย
