แม้จินเฟิงมิได้ถ่ายทอดวิชาโดยตรงแก่ว่านเฮ่อหมิง แต่ก่อนจะจากซีเหอวานไปกับองค์หญิงเก้า เขาก็ได้มอบตำราความรู้พื้นฐานทางกลไกที่ตนรวบรวมไว้ให้เป็นของกำนัล
เดิมทีว่านเฮ่อหมิงนั้นมีพรสวรรค์ในด้านเครื่องจักรกลอยู่แล้ว ครั้นได้ตำราเล่มนั้นมา ยิ่งเชี่ยวชาญขึ้นไปอีก เรื่องใดที่เคยสงสัยก็พลันกระจ่างแจ้งขึ้นมา ราวกับปลาได้น้ำมีความก้าวหน้ายิ่งนัก
“ท่านอาจารย์ ขอเพียงแค่ปรับปรุงสองชิ้นส่วน เครื่องจักรแบบใหม่ก็จะสำเร็จ แม่พิมพ์ท่านพี่ของข้าก็เตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว เพียงท่านอาจารย์พยักหน้า วันนี้ก็สามารถผลิตได้เลย ไม่เกินครึ่งเดือนเครื่องจักรแบบใหม่ก็จะถูกส่งไปยังโรงงานได้”
ว่านเฮ่อหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
ฝ่ายว่านอวี่หงผู้ยืนอยู่ด้านข้างก็มีสีหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความปลื้มปีติ
น้องชายมีความสามารถเช่นนี้ นางก็พลอยรู้สึกภาคภูมิใจไปด้วย
เฮ่อหมิงสามารถปรับปรุงเครื่องทอผ้าได้เอง นางยินดียิ่งนัก
จินเฟิงค่อนข้างชื่นชมว่านเฮ่อหมิง จากนั้นจึงส่ายหัวกล่าวว่า “แต่เครื่องใหม่ไม่สามารถติดตั้งในโรงงานทอผ้าได้”
“ทำไมกัน?”
ใบหน้าของว่านเฮ่อหมิงหมองลงทันที
ว่านอวี่หงและคนงานหญิงก็เช่นกัน ต่างมีสีหน้าสงสัย
