โจวจิ่นศิษย์รองยังพอมีโอกาสได้ร่ำเรียนวิชาแพทย์อยู่บ้าง แต่พอรับว่านเฮ่อหมิงเข้ามาเป็นศิษย์แล้ว เขาก็ยุ่งอยู่ตลอด ไม่ได้สั่งสอนอย่างจริงจัง
“ท่านอาจารย์ ดูเครื่องทอผ้าที่ข้าปรับปรุงสิ!”
ว่านเฮ่อหมิงดึงจินเฟิงมาที่หน้าเครื่อง มือเล็ก ๆ ชี้พร้อมเอ่ยอย่างตื่นเต้น “หลังจากข้าปรับปรุงแล้ว ประสิทธิภาพของเครื่องทอผ้าสูงขึ้นกว่าเดิมถึงห้าส่วน!”
“จริงหรือ?”
จินเฟิงได้ยินดังนั้น จึงพินิจพิจารณาเครื่องทอผ้าตรงหน้าอย่างตั้งใจ
องค์หญิงเก้าเองก็ทรงเผยสีหน้าประหลาดใจ
ห้าส่วน อาจจะกล่าวได้ว่าไม่มาก แต่ทว่าสามารถประหยัดแรงงานคนได้มากโข
“ท่านอาจารย์ ท่านดู!”
ว่านเฮ่อหมิงรีบรุดไปสาธิตในทันที
“ประสิทธิภาพนั้นต้องกล่าวว่าเพิ่มขึ้นถึงห้าส่วนเป็นอย่างน้อย!”
จินเฟิงพินิจพิจารณาการสาธิตของว่านเฮ่อหมิงจนจบสิ้น จึงพยักหน้าเอ่ยชม “เจ้าช่างน่าชื่นชมยิ่งนัก!”
“ฮ่าฮ่า ข้าเพียงแต่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำราของท่านอาจารย์ จึงค้นคว้าสิ่งนี้ออกมาได้!”
แม้ว่านเฮ่อหมิงจะเอื้อนเอ่ยถ้อยคำถ่อมตน แต่แววตากลับฉายชัดถึงความภาคภูมิใจ
