ต่อมาเสี่ยวอวี้สังเกตเห็นว่าละครเวทีของคณะการแสดง เหมาะสำหรับการโฆษณาชวนเชื่อ จึงไปหาชิงเยวียนกับเฉินเหวินเหยวียน สั่งให้เขียนเรื่องราวที่ใช้สำหรับเผยแพร่ข่าวหมู่บ้านซีเหอวาน เผยแพร่อุดมการณ์ของจินเฟิงโดยเฉพาะ
เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ในการโฆษณาที่ดีที่สุด เสี่ยวอวี้จึงขอให้คณะการแสดงไม่เพียงแต่ต้องไปแสดงที่สำนักคุ้มภัยและโรงงานต่าง ๆ แต่ยังต้องหาเวลาไปแสดงที่ตำบลต่าง ๆ ในจินชวนเป็นประจำด้วย
แคว้นต้าคังแทบไม่มีความบันเทิง เรื่องราวที่คณะการแสดงนำมาแสดงก็ใกล้เคียงกับชีวิตของชาวบ้าน จึงเป็นที่ชื่นชอบของชาวบ้านมาก ทุกครั้งที่ออกไปแสดง ที่นั่งข้างล่างก็เต็มไปด้วยผู้คน
ชาวบ้านจำนวนมากพากันปีนเขาข้ามน้ำ เดินทางมาเป็นสิบ ๆ ลี้ เพียงเพื่อมาชมการแสดงของคณะการแสดงสักครั้ง
แต่โดยทั่วไปแล้ว คณะการแสดงจะทำกิจกรรมอยู่ในจินชวน จินเฟิงจึงไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเขามาที่ตูเจียงเยี่ยน
“แม่นางชิงเยวียนมาที่นี่ได้สักพักแล้ว แสดงที่โรงงานต่าง ๆ ทุกวัน วันนี้เป็นครั้งที่สองแล้วที่มานี่ ทุกคนตั้งตารอคอย…”
เว่ยต้าถงกำลังพูด ผ้าม่านของกระโจมที่อยู่ไม่ไกลก็เปิดออก สตรีงามกลุ่มใหญ่ก็เดินออกมานำโดยชิงเยวียน
