บทที่ 677 พวกเจ้าสองคนเล่นตลกกันอยู่หรือ?
ชาวบ้านกระตือรือร้นยิ่งนัก เว่ยต้าถงที่ออกไปต้อนรับยังไม่สามารถเข้าใกล้จินเฟิงได้
ในขณะที่ผู้คุ้มกันภัยของจินเฟิงและองค์หญิงเก้าก็ฝ่าฝูงชนไปถึงกองบัญชาการ
เว่ยต้าถงเดินตามมาข้างหลัง รองเท้าข้างหนึ่งหายไป
“องค์หญิง ไม่ได้พบพระองค์หลายวัน ทรงดูสง่างามขึ้นมาก เมื่อครู่วุ่นวายนัก รองเท้าข้าน้อยยังสูญหายไปเสียได้ แต่พระองค์กลับยังคงสีหน้าเรียบเฉย สมกับเป็นธิดามังกร!”
สมกับเป็นวงการราชการที่เจ้าเล่ห์ เมื่อเข้าไปในห้อง เว่ยต้าถงก็รีบประจบสอพลอ
แต่อย่างไรก็ตาม องค์หญิงเก้าไม่เล่นด้วยและถามขึ้นมาตรง ๆ ว่า “การก่อสร้างเป็นอย่างไรบ้าง?”
เว่ยต้าถงชะงักไปครู่หนึ่งและรีบตอบว่า “กราบทูลองค์หญิง การก่อสร้างเป็นไปอย่างราบรื่น พรุ่งนี้ข้าจะไปที่ภูเขาอวี้เหล่ยกับพระองค์ บนยอดเขามีกล้องส่องทางไกลสามารถมองเห็นได้ไกลมาก”
“ยังมีเวลา ไม่ต้องรอถึงพรุ่งนี้ ไปกันตอนนี้เลย” องค์หญิงเก้าพูดพลางลุกขึ้นยืน
“องค์หญิงเพิ่งเดินทางมาถึง พักผ่อนก่อนสักคืนดีหรือไม่?” เว่ยต้าถงแนะนำ
แต่อย่างไรก็ตาม องค์หญิงเก้าไม่สนใจเขาและนำคนออกไปข้างนอกทันที
“ใต้เท้าเว่ย ประจบประแจงเกินไปหรือไม่?”
