บทที่ 676 สิ่งที่ประชาชนโหยหาย
“ผู้อาวุโสทุกท่านลุกขึ้นเถิด ทุกคนลุกขึ้นเถิด”
จินเฟิงไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น จึงรีบกระโดดลงจากคันดินไปพยุงคนชราขึ้น
“ท่านอาจารย์ รีบไปกองบัญชาการเถิด ที่ตรงนี้คนเยอะเกินไป พยุงตัวพวกเขาขึ้นจนถึงค่ำก็ทำไม่หมด”
หัวหน้ากองร้อยพาลูกน้องตรึงกำลังป้องกันจินเฟิงพร้อมกับเกลี้ยกล่อม
ก่อนหน้านี้เขาติดตามจินเฟิงอยู่ที่เมืองซื่อชวนตลอด รู้ชัดเจนว่าจินเฟิงทำอะไรมาบ้าง
เขาฆ่าขุนนางชั่วมาหลายคน หากมีคนปะปนอยู่ในหมู่ประชาชนและฉวยโอกาสที่จินเฟิงเข้าใกล้ ลงมือแทงเพียงครั้งเดียวก็จบเห่
จางเหลียงต้องถลกหนังเขาแน่
“ท่านอาจารย์ ที่นี่วุ่นวายเกินไป ไปเถอะ”
เป่ยเชียนสวินผู้ซึ่งไม่ค่อยพูดก็ดึงแขนจินเฟิง
“ตกลง”
จินเฟิงเข้าใจว่าหัวหน้ากองร้อยและเป่ยเชียนสวินเป็นห่วง จึงไม่ขัดขืนและเดินกลับขึ้นไปบนถนนภายใต้การคุ้มกันของผู้คุ้มกันภัย
เขาเหลียวหลังกลับไปมองประชาชนที่คุกเข่าเต็มพื้น ในใจก็รู้สึกซาบซึ้งอย่างมาก
ครั้งนี้ที่รวบรวมเสบียงบรรเทาทุกข์ นอกจากไม่อยากเห็นประชาชนหนาวตายอดตาย ที่จริงก็มีความคิดเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง
