บทที่ 675 ท่านอาจารย์จินผู้เลื่องลือ
ชาวบ้านที่ทำงานส่วนใหญ่มาจากหลาย ๆ อำเภอใกล้เคียง เดิมทีพวกเขาก็ไม่ค่อยรู้จักหอการค้า สำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนและโรงแลกเงินจินชวน ชาวบ้านหลายคนไม่เคยได้ยินชื่อเสียงมาก่อน
แต่ช่วงนี้ เพราะต้องมาติดต่อขอกู้ยืมข้าวสาร ชาวบ้านต่างก็เห็นธงของหอการค้า สำนักคุ้มภัยและโรงแลกเงินทุกวัน
โดยเฉพาะธงของโรงแลกเงิน พอพวกเขาเห็นก็รู้สึกเป็นกันเอง
เพราะโรงแลกเงินจินชวนยื่นมือเข้าช่วยเหลือพวกเขาในยามทุกข์ยาก ให้กู้ยืมข้าวสารในอัตราดอกเบี้ยต่ำ ทำให้พวกเขารอดพ้นจากวิกฤต
ต่อมาคือธงสีดำของสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยน
ปีที่เกิดภัยพิบัติ แม้แต่โจรท้องถิ่นเองก็ลำบาก แต่พวกเขาก็ไม่ถึงกับอดตาย เพราะยังพอมีข้าวสารที่สะสมไว้จากปีก่อน ๆ
แต่โชคร้ายที่พวกเขาไปเจอกับจางเหลียงเข้า
แม้ตูเจียงเยี่ยนจะไม่ได้อยู่บนเส้นทางที่จางเหลียงต้องผ่านเมื่อเดินทางกลับ แต่จางเหลียงต้องการทดสอบกลยุทธ์ เลยส่งคนลงเรือมาตามแม่น้ำหมินไปยังตูเจียงเยี่ยนและทำการโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว
หลังจากกำจัดโจรท้องถิ่นสองกลุ่มที่พวกขุนนางเลี้ยงดูไว้แล้ว ก็ถือโอกาสจัดการโจรท้องถิ่นเล็กใหญ่แถบนั้นไปด้วยอีกห้าหกกลุ่ม
