บทที่ 674 คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นคนเช่นนี้
อาหาร รูปลักษณ์ ความเสน่หา
เป็นธรรมชาติพื้นฐานที่มนุษย์ต้องการ
จินเฟิงมิใช่เซียน ย่อมหลีกเลี่ยงเรื่องธรรมดาเช่นนี้ไปไม่ได้
เมื่อได้เห็นหญิงงาม เขาก็อดคิดเรื่องอย่างว่าไม่ได้
ที่จริงแล้ว ด้วยฐานะของเขาในตอนนี้หาได้ขาดแคลนสตรีไม่
หากเขาต้องการ แม้ไม่ต้องไปที่หอนางโลม เขาก็สามารถมีความสุขสำราญได้ทุกค่ำคืน
จินเฟิงไม่อยากให้ตัวเองกลายเป็นคนแบบที่เห็นในหอนางโลม ไม่อยากตกเป็นทาสของตัณหา
ทว่าในเวลานี้องค์หญิงเก้ากลับทำให้จินเฟิงเกิดความรู้สึกอยากดึงนางเข้าห้อง
องค์หญิงเก้านั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญในการหยั่งรู้ความคิดคนอื่น จินเฟิงก็แสดงออกอย่างชัดเจนเช่นนี้ เพียงแค่ชำเลืองมองนางก็รู้ทันความคิดเล็ก ๆ น้อยๆ ในใจของจินเฟิงแล้ว
องค์หญิงเก้าถอยไปด้านข้างเล็กน้อย จงใจทำสีหน้ารังเกียจ “อ๊ะ ท่านอาจารย์ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นคนเช่นนี้”
“แค่ก ๆ อย่าพูดมั่ว ๆ ข้าไม่ได้เป็นเช่นนั้น ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด!”
จินเฟิงรีบปฏิเสธโดยไม่รู้ตัว
องค์หญิงเก้ามองดูท่าทางลนลานของเขาก็ยกมือขึ้นปิดปาก และยิ้มจนตาหยี
จากนั้นจึงเลิกคิ้วขึ้นมองจินเฟิงในแววตามีแต่แววเย้าหยอก
