จินเฟิงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
นี่มันชัดเจนว่าเป็นการไม่ยอมรับแต่ยอมแพ้มิใช่หรือ?
ความรู้สึกวูบวาบในใจพลันมลายหายไปเพราะถูกขัดจังหวะเช่นนี้
เมื่อสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป จึงได้พูดคุยเรื่องสำคัญอีกครั้ง
“ที่จริงแล้ว ก่อนที่จะเอาเข็มทิศกับไม้ขีดไฟใส่เข้าไป ข้าก็เคยคิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน”
จินเฟิงกล่าว “แต่เมื่อสร้างของพวกนี้ขึ้นมาแล้ว ก็เพื่อให้ผู้คนได้ใช้กัน หลักการของเข็มทิศนั้นเรียบง่ายมาก…”
“อย่าพูดเลย ข้าไม่ฟัง!”
องค์หญิงเก้ารีบขัดจินเฟิง “ท่านอาจารย์ เรื่องราวต่าง ๆ บนโลกนี้ ล้วนเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ที่รู้ แต่ยากสำหรับผู้ที่ไม่รู้ หลักการของเข็มทิศอาจเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับเจ้า แต่สำหรับผู้ที่ไม่เข้าใจอย่างข้า มันอาจจะยากเหมือนขึ้นสวรรค์
หากเจ้าไม่พูด ฝ่ายตั่งเซี่ยงอาจต้องใช้เวลานานกว่าจะค้นพบด้วยตัวเอง แต่ถ้าเจ้าพูด พวกเขาอาจจะได้รับแรงบันดาลใจและลอกเลียนแบบได้ในไม่ช้า
ท่านอาจารย์เข้าใจที่ข้าจะสื่อหรือไม่?”
“เข้าใจแล้ว!” จินเฟิงพยักหน้า “เป็นข้าที่คิดไปเอง”
