บัดนี้ชื่อเสียงของสุ่ยอวี้ได้แพร่สะพัดออกไปแล้ว สุ่ยอวี้ก้อนเล็ก ๆ เช่นนี้ ต้องขายได้เงินก้อนโตอย่างแน่นอน
แต่จินเฟิงกลับมอบให้พวกเขาอย่างไม่ลังเล
นี่ทำให้พวกเขารู้สึกถึงความไว้วางใจจากจินเฟิง
“สิ่งที่มู่หลานพูดเมื่อครู่ไม่ใช่ประโยชน์สูงสุดของสุ่ยอวี้”
จินเฟิงไม่ได้สนใจความคิดของทุกคนด้านล่างและพูดต่อว่า “ประโยชน์สูงสุดของสุ่ยอวี้ก้อนนี้ คือเข็มเล็ก ๆ ข้างใต้ต่างหาก”
“เข็มเล็ก ๆ หรือ?” ชิ่งมู่หลานก้มลงมอง “เข็มเล็ก ๆ นี่มีประโยชน์อะไร?”
“ทุกคนลองยกด้ามมีดขึ้นในแนวนอน”
จินเฟิงสาธิตบนแท่น “เข็มเล็ก ๆ นี้ เรียกว่าเข็มทิศ รอให้มันหยุดนิ่งปลายเข็มก็จะชี้ไปทางทิศใต้ตลอด”
“จริงหรือ?”
ชิ่งมู่หลานเบิกตากว้างและรีบเลียนแบบจินเฟิง โดยการวางด้ามมีดในแนวนอน
องค์หญิงเก้าและชิ่งซินเหยารีบเข้ามาดูใกล้ ๆ
แม้แต่ชิ่นเอ๋อร์ก็อดไม่ได้ที่จะมองตามไป
เข็มค่อย ๆ หยุดนิ่ง ปลายสีแดงก็ชี้ไปทางทิศใต้จริง ๆ
“สวรรค์ ชี้ไปทางทิศใต้จริง ๆ ด้วย น่าอัศจรรย์เกินไปแล้ว!”
ชิ่งมู่หลานมองจินเฟิงด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ “ท่านอาจารย์ทำได้อย่างไร?”
“อย่าถาม!”
องค์หญิงเก้ารีบห้ามชิ่งมู่หลานพร้อมกับส่ายหน้าให้จินเฟิง
