บทที่ 668 โลกใบนี้กว้างใหญ่นัก
“แน่นอนว่ามี”
จินเฟิงกล่าวว่า “โลกใบนี้กว้างใหญ่นัก ต้าคังเป็นเพียงมุมหนึ่งของโลกเท่านั้น”
“ต้าคังเป็นเพียงมุมหนึ่งเท่านั้นหรือ?”
องค์หญิงเก้าขมวดคิ้วเล็กน้อย
ชิ่งซินเหยารีบส่งสัญญาณให้องครักษ์ปิดประตู
แม้ต้าคังจะไม่มีคำกล่าวที่ว่า ‘ใต้หล้าล้วนเป็นที่ดินของกษัตริย์’ แต่ก็มีแนวคิดว่าเป็น ‘อาณาจักรแห่งสวรรค์’
ในสายตาของผู้ปกครองต้าคังรุ่นต่อรุ่น พวกเขาคือผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในใต้หล้า
แน่นอนว่าผู้ปกครองยุโรปในยุคนี้อาจจะคิดเช่นนี้เช่นกัน
ท้ายที่สุดโลกที่พวกเขารู้จักนั้นจำกัดมาก อาจจะมีเพียงประเทศของตนเองและพื้นที่โดยรอบเท่านั้น
หากมีคนตีความในทางร้ายว่าจินเฟิงกล่าวว่าต้าคังเป็นเพียงมุมหนึ่งของโลก ก็คงจะด่าว่าเขามีเจตนาไม่ดีอีกแล้ว
องค์หญิงเก้าในฐานะสมาชิกของราชวงศ์ โดยสัญชาตญาณแล้วไม่ชอบน้ำเสียงของจินเฟิงที่ดูหมิ่นเช่นนี้
แต่หลังจากนั้นก็ข่มความไม่พอใจในใจลง ก่อนจะยิ้มแล้วถามว่า “ท่านอาจารย์ช่วยบอกได้หรือไม่ว่า นอกจากต้าคังและดินแดนตะวันตกที่เจ้าเพิ่งพูดถึง ใต้หล้านี้ยังมีแคว้นใดอีกบ้าง”
