เขาเลื่อนสายตาออกไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ชะโงกหน้าเข้าไปมองอีกครั้ง พลางร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ
“โอ้ สวรรค์ มองเห็นได้ชัดเจนมาก! ท่านอาจารย์ช่างเป็นคนเก่งจริง ๆ!”
วันนี้เว่ยต้าถงได้เห็นสิ่งที่เหลือเชื่อมากมาย
ถุงผ้าขนาดใหญ่ที่สามารถพาคนลอยขึ้นฟ้าได้และกระจกวิเศษที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนไกลหลายลี้
…
“ก็แค่กลเม็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นเอง”
จินเฟิงโบกมือไปมาอย่างไม่ใส่ใจ “ใต้เท้าเว่ย แบบนี้เร็วขึ้นมากใช่หรือไม่”
“เร็วขึ้นมาก เร็วขึ้นมากจริง ๆ!”
เว่ยต้าถงพยักหน้า “ปีนขึ้นที่สูงแล้วมองออกไปไกล มองเห็นทุกอย่างได้หมด อยู่บนนี้ครึ่งชั่วยาม เห็นได้ชัดเจนกว่าวิ่งอยู่ข้างล่างครึ่งเดือนเสียอีก”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว”
จินเฟิงได้ยินดังนั้นก็คลายความกังวลลงในที่สุด
ตอนนี้สถานการณ์ภัยพิบัติทวีความรุนแรงขึ้นทุกวัน ยิ่งตูเจียงเยี่ยนเริ่มโครงการได้เร็วเท่าไร ประชาชนก็จะยิ่งมีงานทำเร็วขึ้นเท่านั้น
“ใต้เท้าเว่ยเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นหรือไม่ ข้าตั้งใจจะเปิดขวดไว้ตรงนั้น เห็นแนวหินนั่นไหม ข้าตั้งใจจะวางปากทางแยกแม่น้ำไว้ตรงนั้น…”
จินเฟิงชี้ไปด้านล่างและอธิบายโครงการหลักสามอย่างของตูเจียงเยี่ยนให้เว่ยต้าถงฟังอย่างละเอียด
