ทุกคนคุยกันไป เร่อชี่ฉิวก็ลอยขึ้นไปถึงระดับความสูงกว่าสามร้อยจั้งแล้ว
“ไม่แปลกใจที่ท่านอาจารย์มั่นใจขนาดนั้น เพราะมีของวิเศษชิ้นนี้สำรวจพื้นที่ได้สะดวกมาก!”
เว่ยต้าถงมองออกไปด้านนอกอย่างอัศจรรย์ใจ
จากนั้นหยิบแผนที่ออกมาจากอกและ เปรียบเทียบกับด้านล่างก่อนจะใช้ถ่านทำเครื่องหมาย
“ใต้เท้ากำลังทำอะไรอยู่หรือ?”
จินเฟิงมองแผนที่ในมือของเว่ยต้าถงแล้วมองออกไปด้านนอกเพราะไม่ค่อยเข้าใจความหมายของเครื่องหมายที่เขาทำ
“เหล่านี้คือจุดที่แผนที่ภูมิศาสตร์ที่จำเป็นต้องแก้ไข ส่วนเหล่านี้มองไม่ชัดจำเป็นต้องไปสำรวจพื้นที่จริง”
เว่ยต้าถงชี้ไปที่เครื่องหมายพร้อมอธิบาย
“แผนที่ภูมิศาสตร์นี้ ข้าให้คนแก้ไขมาแล้ว ส่วนที่มองไม่ชัดใช้อันนี้”
จินเฟิงพูดพลางหยิบแผนที่ใหม่ออกมา แล้วส่งกล้องส่องทางไกลอีกอันให้
“นี่คือสิ่งใดหรือ?”
เว่ยต้าถงรับกล้องส่องทางไกลมาแล้วถามว่า
“นี่คือกล้องส่องทางไกล สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ไกล ๆ ได้”
ชิ่งมู่หลานเข้ามาใกล้ ๆ แล้วอธิบายวิธีใช้กล้องส่องทางไกลให้เว่ยต้าถงฟัง
กล้องส่องทางไกลใช้งานง่ายมาก เว่ยต้าถงเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว
