บทที่ 663 พวกเราบินขึ้นไปได้จริง ๆ
“ไม่ต้องเรียกข้าว่าท่านอาจารย์หรอก เรียกข้าว่าคนแซ่จินก็พอ”
จินเฟิงเหลือบมองชิ่งมู่หลานด้วยหางตา
หลังจากที่รู้เรื่องของตัวเองกับองค์หญิงเก้า ชิ่งมู่หลานก็ไม่เคยทำหน้าดีใส่เขาอีกเลย
บางครั้งอาจจะโกรธจริง ๆ ก็ไม่เรียกเขาว่าท่านอาจารย์อีกต่อไป แต่จะเรียกเขาว่าคนแซ่จิน
อย่างไรเสียมันก็เป็นแค่คำเรียกเท่านั้น จินเฟิงก็ขี้เกียจจะสนใจ อยากเรียกว่าอะไรก็เรียกไป
“ท่านอาจารย์ ข้าผิดไปแล้ว!”
ชิ่งมู่หลานดึงแขนเสื้อจินเฟิงและลากเขาไปที่มุมไม่มีคน “ต่อไปข้าจะไม่เรียกเจ้าว่าคนแซ่จินอีกแล้ว ข้าจะเรียกเจ้าว่าน้องเขย เป็นอย่างไร?”
นางเดาได้ลาง ๆ ว่าจินเฟิงมีสิ่งประดิษฐ์ใหม่อีกแล้ว ในใจก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็น
การเรียกจินเฟิงว่าน้องเขย ถือเป็นการยอมรับความสัมพันธ์ของจินเฟิงกับองค์หญิงเก้า
แต่จินเฟิงกลับไม่พอใจและส่งเสียงฮึดฮัดพูดว่า “เจ้ากำลังเอาเปรียบข้าอยู่หรือ?”
“อู่หยางเป็นญาติผู้น้องของข้า ข้าไม่เรียกเจ้าว่าน้องเขย แล้วเจ้าจะให้ข้าเรียกอู่หยางว่าพี่สะใภ้หรืออย่างไร?”
ชิ่งมู่หลานถามด้วยสายตาจ้องมอง
“ความคิดนี้ไม่เลว” จินเฟิงพยักหน้าอย่างพอใจ
