เมื่อเดินผ่านประตู ยังทำท่าท้าทายชิ่นเอ่อร์ด้วยการยักคิ้ว
ชิ่นเอ่อร์และองค์หญิงเก้ามีนิสัยเหมือนกัน ปกติหยิ่งยโสมาก ทั้งยังชอบระเบิดความโกรธออกมาเป็นครั้งคราว
จินเฟิงอยากจะจัดการนางมานานแล้ว แต่น่าเสียดายที่สู้ไม่ได้
ตอนนี้ในที่สุดก็หาวิธีได้แล้ว!
องค์หญิงเก้ามองหลังของจินเฟิงและอดยิ้มไม่ได้
นางไม่เคยเห็นด้านเด็ก ๆ ของจินเฟิงแบบนี้มาก่อน
ในใจรู้สึกขำขันและหวานซึ้งไปพร้อม ๆ กัน
“ไม่ต้องมองแล้ว รีบกินข้าวเถอะ!”
ชิ่งมู่หลานบังสายตาขององค์หญิงเก้าและวางถาดบนโต๊ะ
“เขากลับมาก็มาที่นี่เลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากินข้าวหรือยัง?”
องค์หญิงเก้าตบหัวตัวเองเบา ๆ “เมื่อครู่ลืมถามไปเลย!”
“แย่แล้ว ตกหลุมพรางอีกคนแล้วสินะ…”
ชิ่งมู่หลานเท้าคาง ทำหน้าเบื่อหน่ายสุด ๆ
