บทที่ 652 ช่วยเหลือผู้คน
เมื่อพูดถึงเรื่องสำคัญ จูเฉินซื่อและอีกสองคนก็จริงจังขึ้น
“ท่านอาจารย์ ข้าก็เตรียมจะพูดเรื่องบรรเทาทุกข์กับท่าน”
จูเฉินซื่อนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ข้ารู้ว่าท่านอาจารย์ใจดี ทนเห็นราษฎรทุกข์ยากไม่ได้ แต่การบรรเทาทุกข์ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ แต่ก่อนก็มีเศรษฐีใจบุญแจกโจ๊กบรรเทาทุกข์ในปีที่เกิดภัยพิบัติ แต่มักจะเหนื่อยเปล่า เงินก็ใช้ไปแต่ไม่ได้จบลงด้วยดี”
“ทำไมหรือ?” จินเฟิงถาม
“สาเหตุซับซ้อนมาก ประการแรกการแจกโจ๊กจะกระทบกับการค้าของพ่อค้าข้าว ซึ่งเบื้องหลังของพ่อค้าข้าวล้วนมีขุนนางหนุนหลัง การนำโจ๊กไปแจกจ่ายก็เท่ากับไปขัดผลประโยชน์ของพวกเขา”
จูเฉินซื่อกล่าวว่า “ประการที่สอง หลุมนี้ใหญ่เกินไป อุดไม่ได้จริงๆ
วันนี้ท่านอาจารย์ประกาศแจกจ่ายโจ๊ก พรุ่งนี้ราษฎรในรัศมีหลายสิบลี้ก็จะวิ่งมาที่นี่กันหมด นั่นคือคนนับหมื่น แน่นอนว่ามื้อเดียวสามารถกินได้ทั้งห้อง!
อีกทั้งเมื่อพวกเขาเข้าแถวรับโจ๊กเสร็จ ก็จะไปเข้าแถวใหม่เพื่อรับอีกครั้ง ถ้าจะให้คนไปตรวจสอบหยาผายทีละคน ก็ต้องใช้คนมากเกินไป ทำได้ยาก
