ผลก็คือผู้ดูแลกลับวิ่งเข้าหาปากกระบอกปืนเสียเอง ชิ่งซินเหยาจึงจัดการเขาไปเลยโดยไม่ต้องลังเล
การค้นหาจับกุมยังคงดำเนินต่อไป เรือนเล็ก ๆ แต่ละแห่งถูกทหารกองทัพเวยเซิ่งบุกทลาย
ยิ่งมีเรือนที่ถูกทลายมากขึ้นเท่าไร มุมมองความคิดของจินเฟิงก็ยิ่งถูกเปลี่ยนไปมากขึ้นเท่านั้น
เขาคิดไว้แต่แรกว่าเรือนที่เห็นในตอนแรกนั้นชั่วร้ายมากแล้ว แต่ภายหลังกลับพบว่า ความเสื่อมทรามของเหล่าผู้มั่งคั่งแห่งต้าคังนั้น เกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้มากนัก
แม้แต่ในภาพยนตร์ยุคหลัง เขาก็ไม่เคยเห็นฉากแบบนี้มาก่อน
พ่อค้าและขุนนางที่ตัวสั่นเทาถูก กองทัพเวยเซิ่งลากออกมาจากเรือนแต่ละหลังอย่างต่อเนื่อง แล้วส่งไปที่ถนนใหญ่ตรงกลาง
ในจำนวนนั้น มากกว่าแปดในสิบส่วน เปลือยกาย
ส่วนพวกที่ใส่เสื้อผ้าอยู่ ตอนนี้รู้สึกโล่งอกยิ่งนัก
ดีที่เมื่อครู่นี้ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้า
ตามกฎหมายต้าคัง ข้าราชการไปหอนางโลมก็ไม่ผิดกฎหมาย กลับเป็นเรื่องสุภาพเสียอีก
แน่นอนว่ามีเงื่อนไขว่าตอนออกจากประตูกลับไป ต้องสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย
เรือนเทียนจื่อถือว่าเป็นเรือนที่ดีที่สุดของเรือนรับรองลวี่สุ่ย และเป็นเรือนที่เร้นลับที่สุด ตั้งอยู่หลังสุดของพื้นที่
