จนถึงตอนนี้ เขายังหวังลม ๆ แล้ง ๆ อยู่ว่า องค์หญิงเก้าคงไม่กล้าฆ่าพวกเขาตามอำเภอใจหรอก
แต่การสมคบคิดกับโจรท้องถิ่นนั้นมีโทษประหาร เขาเป็นห่วงจริง ๆ ว่าจะมีคนถูกองค์หญิงเก้าข่มขู่จนตกใจ แล้วสารภาพออกมาหมด
หากเป็นอย่างนั้นก็จบกันพอดี
“ดูเหมือนใต้เท้าโจวจะยังไม่ยอมแพ้นะ! ดีมาก เช่นนั้นข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องยอมแพ้เอง!”
องค์หญิงเก้าพูดพลางส่งสายตาให้ชิ่งมู่หลาน
ชิ่งมู่หลานตะโกนออกไปด้านนอก ทหารสองนายก็ยกกระบุงใบหนึ่งเข้ามา
!!!
จดหมายมากมายถูกเทออกมาจากกระบุง กระจัดกระจายเต็มพื้น
เห็นซองจดหมายแล้ว พวกเขาต่างพากันตกใจจนทรุดตัวลง
เพราะนี่คือจดหมายที่พวกเขาติดต่อไปมากับพวกขุนนางฉ้อฉล สามารถใช้เป็นหลักฐานยืนยันได้เลยว่า พวกเขาอยู่เบื้องหลังการควบคุมโจรท้องถิ่นอย่างลับ ๆ
คิดถึงตรงนี้แล้ว บรรดาผู้มีอำนาจต่างพากันหันไปมองด้วยความโกรธเคืองไปยังผู้ที่เป็นมือขวาของตน
เพื่อป้องกันไม่ให้ใครปลอมแปลง จดหมายทุกฉบับจึงมีตราประทับของแต่ละตระกูลกำกับไว้
ตามกฎแล้ว จดหมายเหล่านี้เมื่ออ่านเสร็จแล้วต้องทำลายทิ้งทันที
