“ในเมื่อเจ้าปรารถนาความตายถึงเพียงนี้ ข้าก็จะมอบให้เจ้าสมใจ!”
องค์หญิงเก้ากล่าวเสียงเย็นชา “ชิ่นเอ่อร์ ฟัน!”
ชิ่นเอ่อร์ชักดาบทมิฬออกมาและเดินไปหาชายเคราแพะ
“เจ้ากล้า…”
ชายเคราแพะเพิ่งพูดไปได้สองพยางค์ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ลำคอ จากนั้นภาพรอบตัวก็หมุนวน
วินาทีถัดมา สติสัมปชัญญะก็ดุจผงธุลีบนพื้น ถูกสายลมพัดกระจัดกระจายจมดิ่งสู่ความเงียบงัน