บทที่ 643 กลับสู่ซื่อชวน
“ใต้เท้าสวี องค์หญิงเก้ามีฝีมือขนาดนั้น แน่นอนว่าพระองค์ไม่ปล่อยให้ท่านจับผิดได้หรอก”
หัวหน้าขันทีเอ่ยขึ้นว่า “เมื่อเมิ่งเทียนไห่กลับมา เขาต้องบอกแน่ ๆ ว่าพวกเขาไล่ตามศัตรูไม่ทันและปล่อยให้ศัตรูหนีไปได้ พวกเราไม่มีทางพิสูจน์ได้เลย”
“ช่างมันเถิด ขอแค่ทหารม้าจากเกาเหยวียนไม่มาก็พอแล้ว”
ชายอ้วนสวีพูดอย่างไม่ยี่หระ
“ข้าบอกแล้วไง ก่อนมาที่นี่ข้าสืบข่าวมาดีแล้วว่าก่าต๋าไม่มีทีท่าจะยกทัพมาเลย แล้วจะมาได้ยังไงกัน?”
คนของตระกูลเซี่ยพูดเสริม
ก่อนมาที่นี่พวกเขาเข้าใจสถานการณ์ในชวนสู่เป็นอย่างดีและยังวางสายลับไว้ตามแนวชายแดนด้วย
หากก่าต๋ายกทัพมาคงปิดบังพวกเขาได้ยาก
เมื่อครู่ที่ได้ยินข่าวว่าพบทหารม้าจากเกาเหยวียน พวกเขายังคิดว่าก่าต๋านำทัพอ้อมผ่านสายลับของพวกเขา แล้วยกทัพมาจากทางอื่นถึงได้ตกใจกลัวขนาดนั้น
ตอนนี้ฟังคำวิเคราะห์ของชายเคราแพะจบ บรรดาผู้มีอิทธิพลก็คลายความกังวลลง
ส่วนผลกระทบจากการปิดประตูเมือง พวกเขาไม่สนใจเลยสักนิด
แค่ติดสินบนพวกทหารท้องถิ่นจากกองกำลังป้องกันเมืองสักสองสามคน ถึงเวลาถึงแม้จะอยู่ในเมืองก็สามารถส่งข่าวไปนอกเมืองได้เช่นกัน
