“ทุกท่านอย่าได้ประมาทเชียว”
ชายเคราแพะเตือนว่า “ที่ชิ่งซินเหยาใช้กลอุบายเช่นนี้ แสดงว่าองค์หญิงเก้าเริ่มโต้กลับแล้ว ทุกท่านก็ทำตามแผนเดิม รีบลงมือโดยเร็วเถิด อย่าให้เกิดเรื่องอีก”
“ใช่ รีบขายข้าวออกไปแล้วไปกันเถิด ชวนสู่ทั้งชื้นทั้งหนาวเหน็บ ข้าไม่มาอีกแล้วล่ะ”
เหล่าผู้มีอำนาจต่างพากันพยักหน้า จากนั้นก็แยกย้ายกันไป
เวลาผ่านไปเพียงครึ่งชั่วยาม ผู้ดูแลของแต่ละตระกูลก็ส่งคำสั่งของพวกเขาไปยังนอกเมือง
สายลับที่แต่ละตระกูลฝึกฝนมาก็เริ่มลงมือทันที
ฝูงนกพิราบนำสารบินไปยังที่ซ่อนตัวของโจรท้องถิ่นทั่วชวนสู่
โจรท้องถิ่นบางกลุ่มที่ตอบสนองได้ไว ตั้งแต่ช่วงบ่ายของวันนั้นก็เริ่มจัดคนขนอาหารไปยังยุ้งฉางของคหบดีท้องถิ่น
และในที่สุดองค์หญิงเก้าที่ประทับอยู่ซีเหอวานก็ได้รับจดหมายตอบกลับจากซื่อชวนแล้ว
ชิ่งซินเหยาประจำการอยู่ที่ซื่อชวนมาหลายปี การกระทำเล็ก ๆ น้อยๆ ของพวกผู้มีอิทธิพลไม่มีทางรอดพ้นสายตาของเขาไปได้
“หากพวกเขาเอาความคิดนี้ไปใช้เพื่อชาติและประชาชน แผ่นดินต้าคังจะตกต่ำถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?”
