บทที่ 638 ปล่อยของเต็มที่
“พวกเจ้ามองข้าทำไม?”
ชายอ้วนสวีกล่าว “จินเฟิงจะกล้าฆ่าขุนนางของราชสำนักจริง ๆ หรือ? นั่นมีโทษถึงประหารชีวิต ไม่ต้องพูดถึงเขาที่เป็นเพียงผู้มีบรรดาศักดิ์หนานตัวเล็ก ๆ ในหมู่ท่านทั้งหลายที่นั่งอยู่ที่นี่ ใครกล้าฆ่าไช่หลิวหยางบ้างเล่า?”
“ผู้อื่นไม่กล้า ไม่ได้หมายความว่าจินเฟิงจะไม่กล้า”
ชายเคราเพาะกล่าวว่า “เขาเป็นแค่คนบ้า แม้แต่เซวียเหิงหลูเขายังกล้าโจมตี นับประสาอะไรกับไช่หลิวหยาง?”
“แล้วตอนนี้ไช่หลิวหยางเป็นอย่างไรบ้าง? ถูกจินเฟิงฆ่าตายแล้วหรือ?”
ชายอ้วนสวีตื่นตัวขึ้นมาทันที
ผู้มีอิทธิพลคนอื่น ๆ ต่างมองไปที่หัวหน้าขันทีด้วยความคาดหวัง
หากจินเฟิงฆ่าไช่หลิวหยาง พวกเขาไม่จำเป็นต้องขออนุญาตราชสำนัก ก็สามารถจับกุมเขาได้ทันที
บางทีอาจจะฉวยโอกาสลงมือโดยตรงเลยก็ได้ ภายหลังก็แค่บอกว่าจินเฟิงขัดขืนการจับกุมและถูกฆ่าโดยไม่ได้ตั้งใจ
อย่างไรพวกเขาก็มีพรรคพวก แม้แต่องค์หญิงเก้ามาสอบสวนก็ไม่ต้องกลัว
ส่วนไช่หลิวหยางนั้นก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่มีก็ได้ไม่มีก็ได้ หากแลกมาด้วยการกำจัดจินเฟิงที่เป็นศัตรูตัวฉกาจได้ ก็ถือว่าคุ้มค่ามาก
