ต้าหลิวหยิบธนูออกมา เขาไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว “ข้าไม่อยากทำร้ายพวกเจ้า!”
“เจ้าลองดูก็ได้!”
ชิ่นเอ๋อร์หรี่ตาจ้องมองต้าหลิวอย่างเอาเป็นเอาตาย
“อยากลองก็เอาเลย!”
ต้าหลิวปักลูกธนูดอกหนึ่งลงกลางพื้นที่ว่างระหว่างทั้งสอง “หากเจ้าข้ามลูกธนูนี้ไปล่ะก็ อย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอด!”
และเสียงขึ้นสายของหน้าไม้ดังขึ้นโดยรอบ
ผู้คุ้มกันภัยทุกคนต่างชักหน้าไม้ขึ้นเล็งและจ่อไปยังชิ่นเอ๋อร์และจูเอ๋อร์
เป่ยเชียนสวินชักดาบทมิฬจากเอวและก้าวมายืนข้างต้าหลิวก่อนจะมองชิ่นเอ๋อร์ด้วยสายตาท้าทาย
อีกฟากหนึ่ง โหวจื่อและต้าจ้วงก็นำผู้คุ้มกันภัยที่เหลือล้อมองค์หญิงเก้าและองครักษ์คนอื่น ๆ เอาไว้
บรรยากาศตึงเครียดขึ้นในพริบตา
“พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน ยังวุ่นวายไม่พออีกหรือ?”
องค์หญิงเก้าเห็นความเคลื่อนไหวด้านนอกจึงเดินออกมา พอเห็นสองฝ่ายที่ต่างชักดาบชักธนูใส่กันสีหน้าก็ยิ่งไม่สู้ดี
นางก้าวมาถึงขอบป่าและเอ่ยเสียงเย็น “ชิ่นเอ๋อร์ ถอยกลับไป!”
ชิ่นเอ๋อร์ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายก็ถอยกลับไป
ต้าหลิวเห็นจินเฟิงโบกมือจึงส่งสัญญาณให้ผู้คุ้มกันภัยเก็บหน้าไม้
