บทที่ 632 ฆ่านายอำเภอ!
จินเฟิงออกจากแผงค้าที่ฉวยโอกาสในยามวิกฤตนั้น แล้วก็เริ่มควบม้าอย่างบ้าคลั่ง
เขามิได้มีจิตใจเหมือนแม่พระ ไม่เคยคิดจะเป็นผู้ช่วยกู้โลกใด ๆ
แต่เขาเป็นผู้ที่เคยเห็นยุคสมัยแห่งสันติสุข ทำใจเห็นผู้คนอดอยากล้มตายเกลื่อนโดยไม่สะเทือนใจไม่ได้เลย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่มีความสามารถช่วยประชาชนได้ แต่กลับไม่ได้ทำ
หลังจากจัดการพวกสมุนเหล่านั้นไปแล้ว ความโกรธในใจเขากลับไม่ได้ระบายออกไป แต่กลับยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ความรู้สึกอ่อนแอไร้พลังก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ
เขาอยากจะทำอะไรเพื่อชาวบ้านบ้าง แต่ก็รู้สึกเหมือนไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน
“ข้าควรจะทำอย่างไรกันแน่?”
ตลอดทาง จินเฟิงก็ครุ่นคิดปัญหานี้อยู่
แต่คิดมาหลายวัน จนกระทั่งกลับมาถึงจินชวน จินเฟิงก็ยังไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร
กลับกลายเป็นว่าเพราะเห็นโศกนาฏกรรมของผู้คนมากเกินไประหว่างทาง ความโกรธที่กดดันอยู่ในใจก็ยิ่งหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ
นับตั้งแต่เข้ามาในเขตชวนสู่ ใบหน้าของจินเฟิงก็ไม่เคยปรากฏรอยยิ้มอีกเลย
เขากลับมาจากทิศตะวันออก ข้ามแม่น้ำเจียหลิง ฝั่งตรงข้ามก็คือซวงถัวเฟิง
