ผู้คุ้มกันภัยถอนหายใจและกล่าวว่า “ที่จริงแล้ว ซวงถัวเฟิงยังพอไหว ที่เลวร้ายที่สุดคือเขาเถี่ยกว้านและหมู่บ้าน เมื่อสองสามวันก่อน ข้าได้กลับไปที่นั่น ผ่านทางหยางเจวี้ยนหลิ่ง เส้นทางบนภูเขาถูกย้อมด้วยสีแดงของเลือด
ยังมีชาวบ้านที่อยู่ห่างไกลจากพวกเรา ครั้งนี้ก็ได้รับความเดือดร้อนอย่างหนัก หมู่บ้านจำนวนมากถูกโจรท้องถิ่น สังหารหมดสิ้น ช่างน่าสลดใจยิ่งนัก…”
ผู้คุ้มกันภัยยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นจินเฟิงที่กำลังขึ้นเขาอยู่นั้นหยุดฝีเท้ากะทันหัน จากนั้นก็หันหลังกลับลงเขาไป
ถังเสียวเป่ยจึงรีบตามไปติด ๆ
“สามีที่รัก เจ้าจะไปที่ใดหรือ?”
“ไปจวนว่าการ!”
“ไปจวนว่าการทำไมกัน?”
“ไปฆ่านายอำเภอ!”
