“เช่นนั้นรอให้ฟางเหลยกับจงหลิงเอ่อร์กลับมาก่อน แล้วค่อยทำตามที่ท่านอาจารย์สั่งไว้ได้เลย”
กวานเสี่ยวโหรวกล่าวว่า “พี่เถี่ยจือ อวี้เอ่อร์ พวกเราอยู่เฝ้าบ้าน ให้ฟางเหลยจัดกองทหารม้าไปกวาดล้างพวกโจร!”
“”ฟางเหลยชอบสังหาร ให้เขาไปกวาดล้างพวกโจรเหมาะสมที่สุด” หลิวเถี่ยพยักหน้า
ทั้งสามคนคิดว่าจงหลิงเอ่อร์คงกลับมาได้พรุ่งนี้ แต่จงหลิงเอ่อร์เป็นห่วงซีเหอวาน จึงไม่ได้ตั้งค่ายพักแรมในตอนกลางคืน แต่ให้กองกำลังเดินทางต่อในยามวิกาล จึงรีบกลับมาถึงในช่วงดึก
พวกนางกลับมาพร้อมกับลูกจ้างหอการค้าอีกหลายสิบคนและผู้คุ้มกันภัยอีกกว่าร้อยคน
นอกจากคนแปดสิบคนที่หลิวเถี่ยนำกลับมา กวานเสี่ยวโหรวก็ได้ให้ฟางเหลยจัดตั้งกองทหารม้าสี่กอง กองละห้าสิบคน
แต่ละกองทหารม้ามีม้าศึกเจ็ดสิบห้าตัว สำหรับขี่ห้าสิบตัว ที่เหลืออีกยี่สิบห้าตัวสำหรับบรรทุกสิ่งของ
แม้ว่าแต่ละกองจะมีผู้คุ้มกันภัยเพียงห้าสิบคน แต่ทุกคนล้วนสวมชุดเกราะสีดำ และเป็นทหารผ่านศึกที่ผ่านสมรภูมิมานาน แม้จะเจอโจรท้องถิ่นมากกว่าสิบเท่า ผู้คุ้มกันภัยก็ไม่เกรงกลัว
