บทที่ 625 การยอมรับ
หลังจากประสบกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในตระกูล จั่วเฟยเฟยก็มิได้เป็นเพียงคุณหนูที่บริสุทธิ์ดั่งกระดาษขาวเช่นแต่ก่อนอีกต่อไป
ในช่วงเวลาแห่งความยากลำบาก นางได้เห็นความชั่วร้ายในจิตใจของผู้คนมากมาย
คำพูดของกวานเสี่ยวโหรว ทำให้จั่วเฟยเฟยตื่นตัวขึ้นมาในทันที
แม้ว่ากวานเสี่ยวโหรวจะมาที่เขาเถี่ยกว้านบ่อยครั้ง และมักจะแสดงท่าทางอ่อนแอไร้พิษภัยเสมอ แต่ใครจะไปรู้ว่าในใจนางคิดอะไรอยู่ นางและมารดาต่างพยายามอย่างยิ่งเพื่อให้ได้ใช้ชีวิตเช่นทุกวันนี้ จั่วเฟยเฟยกลัวว่าหากทำอะไรผิดพลาดไป ทุกสิ่งที่มีอยู่ในตอนนี้จะต้องสูญสิ้น
แต่เมื่อพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว นางก็ได้แต่กัดฟันถามไปว่า “พี่สาวต้องการให้ข้าทำอะไรหรือ? หากไม่กระทบต่อโรงงาน เฟยเฟยจะพยายามทำเต็มที่!”
“ข้าได้สัญญากับพี่อาเยว่ไว้ว่าจะตั้งป้ายวิญญาณให้นาง ข้าก็ต้องทำให้ได้”
กวานเสี่ยวโหรวกล่าวว่า “ไม่เพียงแต่พี่อาเยว่เท่านั้น พี่น้องคนอื่น ๆ ที่เสียชีวิตในสงครามก็ไม่ควรกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไร้ที่พึ่ง ดังนั้นข้าจึงคิดจะสร้างหอบรรพบุรุษขึ้นมาเพื่อบูชาพวกนาง”
“เจ้าเป็นหัวหน้าโรงงาน เจ้าจงเลือกสถานที่เถิด”
