แต่ตัวนางกลับมีข้อสงสัย…
จั่วเฟยเฟยอดรู้สึกละอายใจกับความระแวดระวังเมื่อครู่ไม่ได้
“พี่สาว ตอนนี้จินชวนมีโจรท้องถิ่นอยู่เกลื่อน การสร้างหอบรรพบุรุษใหม่คงไม่ง่ายนัก”
จั่วเฟยเฟยเสนอ “ก่อนหน้านี้โจรท้องถิ่นทิ้งห้องหารือไว้หนึ่งห้อง มันยังว่างอยู่ หากพี่สาวไม่ขัดข้อง ข้าว่าปรับปรุงห้องหารือนี้สักหน่อย ก็น่าจะใช้เป็นหอบรรพบุรุษได้แล้ว”
ห้องหารือของโจรท้องถิ่น พูดง่าย ๆ ก็คือสถานที่ที่หัวหน้ามารวมตัวกันดื่มสุรา
หลังจากที่จินเฟิงเข้ารับตำแหน่งเป็นหัวหน้าของเขาเถี่ยกว้าน การประชุมเล็กจะจัดที่ห้องทำงานหรือห้องตำรา ส่วนการประชุมใหญ่จะจัดที่สนามฝึก ปกติแทบจะไม่ได้ใช้ห้องหารือเลย
“ข้าไม่มีความเห็น เจ้าเห็นควรจัดการอย่างไรก็ทำไปเถิด”
กวานเสี่ยวโหรวพยักหน้าเบา ๆ อย่างเห็นด้วยกับข้อเสนอของจั่วเฟยเฟย
“เช่นนั้นข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย” จั่วเฟยเฟยวางเข็มและด้ายในมือลง แล้วหันหลังจากไป
หลังจากที่จั่วเฟยเฟยจากไป กวานเสี่ยวโหรวก็ก้มหน้าลงไปช่วยเย็บหูให้กับคนงานหญิงงานที่เสียชีวิต
ทุกฝีเข็มและด้ายล้วนทำด้วยความตั้งใจอย่างยิ่ง ตั้งแต่เช้าจรดเย็น ระหว่างนั้นนางก็ไม่ได้พักกินอาหารเลย
