ขณะนี้ คนงานหญิงได้รวบรวมร่างไร้วิญญาณของพี่น้องที่เสียชีวิตมาแล้ว กวานเสี่ยวโหรวจึงเดินเข้าไปดูอย่างใกล้ชิด และผลก็คือหูของพวกนางสูญหายไปทั้งสิ้น!
ดวงตาของกวานเสี่ยวโหรวแดงก่ำขึ้นในทันใด ร่างกายของนางไหวเอนไปมาเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือออกไปพยุงก้อนหินเพื่อให้ร่างของตนเองมั่นคง
ทว่าในใจของนางกลับรู้สึกราวกับว่ามีก้อนหินขนาดใหญ่ขวางกั้นอยู่ นางรู้สึกเจ็บปวดจนแทบจะหายใจไม่ออก!
น้ำตาของนางไหลลงมาไม่ขาดสาย
จั่วเฟยเฟยเห็นดังนั้นจึงรีบก้าวเข้าไปประคองกวานเสี่ยวโหรวทันที
ขณะที่เตรียมจะปลอบโยน ผู้คุ้มกันคนหนึ่งก็ขี่ม้าศึกมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคนทั้งสอง
เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ จึงกระโดดลงจากม้าศึกก่อนจะกำหมัดคารวะกวานเสี่ยวโหรวแล้วรายงานว่า “ฮูหยิน พวกโจรถูกพวกเราจับตัวได้ทั้งหมดแล้ว พี่ใหญ่เถี่ยจือให้ข้ามาถามฮูหยินว่าจะให้จัดการอย่างไร จะส่งไปที่เฮยสุ่ยโกวหรือจะขังไว้ต่างหาก?”
การหลบหนีหมายความว่าได้หันหลังให้กับศัตรู
ดังนั้นในสนามรบ หากมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหนีไป สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ก็คือการถูกสังหาร
และในครั้งนี้ก็ต้องวัดกันที่โชคชะตา
หากโชคดีวิ่งได้เร็ว อาจจะรอดชีวิตกลับไปได้
