บทที่ 619 การปะทะที่หยางเจวี้ยนหลิ่ง
หยางเจวี้ยนหลิ่ง
เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า หมอกก็ยิ่งหนาขึ้น
ถนนบนภูเขานั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด
การต่อสู้ของเหล่าคนงานหญิงกับกลุ่มโจรเริ่มต้นได้อย่างราบรื่น ภายใต้การบัญชาการของฉินเฟย คนงานหญิงจึงใช้ธนูจ้งหนู่และเครื่องเหวี่ยงหินปิดกั้นเส้นทางบนภูเขาจนพวกโจรไม่สามารถฝ่าเข้ามาได้
แต่เมื่อหมอกลงหนาขึ้น คนงานหญิงก็เริ่มมองไม่เห็นตำแหน่งของโจร
ในเริ่มแรกคนงานหญิงเหล่านี้สามารถสกัดกั้นศัตรูไว้ได้ที่ระยะทางหลายร้อยก้าว
หลังจากนั้นเมื่อหมอกยิ่งหนาขึ้น ก็ยิ่งทำให้การมองเห็นนั้นลำบากและพวกโจรก็เข้ามาใกล้มากขึ้น
เมื่อครู่ที่ผ่านมา กลุ่มโจรได้กรูเข้าโจมตีอีกครั้ง แม้จะถูกตีถอยไปได้ แต่ครั้งนี้พวกเขามาอยู่ห่างจากเหล่าคนงานหญิงไม่ถึงห้าสิบก้าว
ที่ร้ายแรงที่สุดก็คือ เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน หมอกก็ยิ่งทึบขึ้น
ทัศนวิสัยที่มองเห็นในตอนนนี้มีไม่ถึงห้าจ้างด้วยซ้ำ
สิ่งนี้ทำให้ฉินเฟยเป็นกังวลมาก เขาจึงสั่งให้ผู้คุ้มกันภัยพากลุ่มคนงานหญิงไปจุดไฟกองใหญ่ด้านหน้า ขณะเดียวกันก็คิดว่าจะโน้มน้าวให้จั่วเฟยเฟยล่าถอยไปก่อน
แต่เขายังคิดไม่ออกดี ภายใต้หมอกหนาก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นหลายครั้ง
