จากนั้นก็มีเสียงธนูหัวนกหวีดดังก้องกลางอากาศ
“ศัตรูมาแล้ว!”
ผู้คุ้มกันภัยพาคนงานหญิงล่าถอยกลับมาอย่างรวดเร็ว
“ทุกคน เตรียมโจมตี!”
คนงานหญิงและโจรท้องถิ่นต่อสู้กันมาครึ่งบ่ายแล้ว จนตอนนี้ชำนาญการเป็นอย่างมาก
ไม่ต้องรอให้ฉินเฟยและจั่วเฟยเฟยสั่งการ ผู้ช่วยของจั่วเฟยเฟยก็ถือโทรโข่งแผ่นเหล็กสั่งการลงมา
บริเวณสองข้างทางของเนินเขา เหล่าคนงานหญิงก็จัดการปรับทิศทางธนูจ้งหนู่และเครื่องเหวี่ยงหิน ก่อนจะเล็งเป้าหมายไปทางด้านหน้า
แต่ว่ารออยู่ตั้งนานกลุ่มโจรก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ
ฉินเฟยและจั่วเฟยเฟยก็ไม่กล้าที่จะส่งคนออกไปสอดแนมภายใต้หมอกหนา ทั้งสองฝ่ายก็เลยต่างคนต่างเป็นฝ่ายตั้งรับเช่นนี้
จนกระทั่งฟ้าเริ่มมืดลงจนมองเห็นได้ไม่ถึงหนึ่งจ้าง ในหมอกหนาก็ปรากฏกลุ่มเงาดำขึ้น
ผู้ช่วยของจั่วเฟยเฟยเฝ้าจับตามองหมอกหนาอย่างไม่ลดละ และประสาทก็ยังคงตึงเครียดอยู่ตลอดเวลา
เมื่อเห็นว่ามีเงาคนปรากฏขึ้นก็เผลอตะโกนขึ้นมาว่า “ยิง!”
ตอนนี้เหล่าคนงานหญิงก็ไม่ต่างอะไรจากผู้ช่วยของจั่วเฟยเฟยนัก พวกนางต่างก็ตกอยู่ในอาการตื่นตัว เมื่อได้รับคำสั่งก็ได้ยิงธนูจ้งหนู่และเครื่องเหวี่ยงหินออกไปทันที
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
ทางเดินบนภูเ
