นเฟยตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด “คราวนี้ของจริง รีบยิง!”
คนงานหญิงทั้งหลายจึงเพิ่งจะได้สติ และทำการเหนี่ยวไกออกไปทันทีหลังสิ้นคำสั่ง!
แต่หมอกตรงหน้านั้นหนาเกินไป กว่าที่คนงานหญิงจะเห็นโจรทหารท้องถิ่น ทหารท้องถิ่น ก็อยู่ห่างออกไปแค่สามวาแล้ว
พวกนางจึง ลังเล อีกครั้ง
ขณะที่ฉินเฟยเอ่ยเตือน โจรท้องถิ่นก็อยู่ห่างออกเพียงแค่สองจั้งแล้ว!
ถึงแม้ว่าธนูจ้งหนู่จะสังหารโจรบางส่วนได้ แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่รอดไปได้
โจรท้องถิ่นเหล่านี้มิใช่ชาวบ้านปลอมตัวมา แต่เป็นโจรจริง ๆ ที่เฉินซือเหยียไปรวบรวมมา
และจ้างด้วยเงินรางวัลก้อนโตเพื่อตามหาคนกล้าหาญ
หลังจากที่ฝ่าธนูจ้งหนู่เข้ามาได้ พวกมันก็ไม่ลังเลใจที่จะถืออาวุธนานาชนิดตรงเข้าสังหารคนงานหญิง
โชคดีที่ฉินเฟยให้คนงานหญิงตั้งกระบวนทัพแฟแลงซ์มาซิโดเนีย และให้ผู้คุ้มกันภัยถือโล่ป้องกันตัวและสวมหมวกเกราะที่ทำจากหม้อไว้บนศีรษะ โดยยืนอยู่แนวหน้า ทำให้พวกโจรตีแถวไม่แตก
“ตีกลอง!”
ฉินเฟยตะโกนจนสุดเสียง
ทหารที่ได้รับการส่งสัญญาณด้านหลังก็รีบตีกลองรบทันที
ตามแผนแล้ว สัญญาณนี้คือให้คนงานหญิงถอยไปอยู๋ด้านหลังผู้คุ้มกันภัย และใช้ไม้ไผ่โจมตี
แต่คนงานหญิงก็มิใช่ทหารอาชีพ ทว่าก่